Üzüldünüz mü gerçekten? Hissettiniz mi yokluğumu?

Bana asırlar gibi gelen üç yıl, size üç gün gibi mi geldi yoksa?

Önce ağladığınızı sonra alıştığınızı söylemeyin bana lütfen.

Boşuna mı yaşadım ben hayatımı?

Ya da boşuna mı yaşamadım?

Üniden mezun ol, askerliğini yap, evini kur derken çabaladım 29 yıl boyunca.

Hepsini yaptım ama kendi kaderimi yapamadım ki.

Yeni iş değiştirmiştim, heyecanlıydım, sadece kutlamak istedim bunca yıllık emeğimi.

Üstelik başıma gelecekleri biliyormuşum gibi araba da almadım yanıma.

Ben bu kadar tedbirli davranırken sahi nasıl öldüm ben?

N’olur unutmadım deyin bana? Hala adın geçiyor deyin rakı sofralarında ya da eski arkadaşlar toplantısında?

Abbas’ın önünden geçerken, midyeleri midemize gömerken seni anıyoruz deyin.

Öyleyse, benim için de yiyin. Onun da tadına varamamıştım daha. Boğazıma düşkündüm bilirsiniz.

N’olur arada da olsa anıyoruz seni deyin. Kahkahaların çınlıyor kulaklarımızda. Gözlerimiz doluyor bir votka şişesine bakarken.

Bir tek annem midir hala anan beni, o da mı unuttu yoksa?

Benim ve hatta arkamdan üç gün sonra gelen canın sorumlusu gerçekten alkollü bir adam mıydı? Doğru muydu dedikleriniz cenazemde?

Daha hiç yaşamamıştım ki ben. Ha aldım ha alacağım derken beklediğim terfi yüzünden tatil bile yapamamıştım. Hiçbir yer görmedim ki hayatımda.

‘Genç mühendis hayatını kaybetti’ yazmışlar gazetelere. Ben miyim o sahiden?

Böyle gitmeyi seçmedim ki ben…

Sahi hiç mi savaşmadım? Dağ gibi adam derdiniz boyuma posuma bakarak. Oracıkta anında can mı verdim olay yerinde?

Kaç yeni yıl gördüm ki ben? Bir ay sonra kutlamayacak mıydık yenisini?

Sonumun böyle olacağını bilsem, bunca sene didinir okuyup adam olur muydum acaba?

Unutmayın beni, arada da olsa hatırlamayı çok görmeyin. Yeni yılda bir kadeh de benim için kaldırın. Yıllık izninizi alır almaz koşun gidin yeni yerler görün. İyi yemekler yiyin. Sevdiğiniz şeyleri yapın, hem de çokça. Ben denize girmeyi çok severdim. Benim yerime de yüzün. Güneşin tadını çıkarın bolca. Ben sadece 29 yaz görebildim. Onun da çoğunu hatırlamıyorum bile.

Beni unuttular sanırım. Siz kendinizi unutturmayacak şeyler yapın. Ölmek çok koyuyor mu bilmiyorum ama, unutulmak kadar acısı yok. Hele şöyle geriye dönüp baktığımda boşuna yaşamak kadar. Geri alabilseydim her şeyi, bir şeylere sahip olmak için didinip yitirmezdim hayatımı. Yaşamak için yaşayamadım ben. Siz tadını çıkartın yaşamın.

Ben 29 yaşında  hayatını kaybeden genç mühendis. Beni de unutmayın…

Categories Genel